logo

“Biz” ve “ötekiler” dost olamaz mıyız?


facebooktwitter
Ayça Gökçaylar
aycagokcaylar@yahoo.com

Ayça GökçaylarAyrımcılık yapanlar, kendi gibi düşünmeyeni bir türlü kabullenemeyenler, kayıtsız şartsız düşman addedenlerin ruhsal bir problem yaşadıkları aşikâr.

Bir insan neye göre bir başkasından üstün, neye göre daha doğru, neye göre daha akıllı, neye göre her şeyin daha doğrusunu biliyor ki bu kadar kibir kaplamış üzerini?

Onu üstün kılan ırkı mı, ailesinin kökleri mi, iyi bir üniversiteyi bitirmiş olması, iyi bir firmada üst düzey görevde olması mı? Çok parası olması mı? Nedir ona ben en mükemmelim, en akıllıyım, en iyi ben bilirim, ben en doğrusunu uygularım dedirten?

Üstünlük ancak takva iledir:

“Ey insanlar, gerçekten, Biz sizi bir erkek ve bir dişiden yarattık ve birbirinizle tanışmanız için sizi halklar ve kabileler (şeklinde) kıldık. Şüphesiz, Allah Katında sizin en üstün (kerim) olanınız, (ırk ya da soyca değil) takvaca en ileride olanınızdır. Şüphesiz Allah, bilendir, haber alandır.” (Hucurat Suresi, 13)

Dolayısı ile ayrımcılığın mantıklı bir gerekçesi yok. Sadece kendi yaşantısının/düşüncesinin doğruluğunu savunmak ve bunun üzerinden farklı düşüncedekileri ötekileştirmek, bir tür ruh hastalığı, vicdansızlık, sevgisizliktir.

Bir insan kendini dünyanın merkezi olarak görmeye başladığında, kısa sürede Allah’ın kendisine verdiği imkânlar ve özellikler doğrultusunda bir büyüklenme psikolojisi içine giriyor. Ve böyle bir psikoloji içerisinde kendisinden başka kimseyi sevmez ve beğenmez hale geliyor. Öyle bir ene kaplıyor ki bedenini etrafında olup bitenler hiç ilgilendirmiyor onu.

Bir tek kendisi önemli. Suriye’de insanların soğukta donarak ölmesi, yasal işlemleri tamamlanmadan bir insanın hukuka aykırı olarak idam edilmesi, meydana gelen savaşlar, zulüm gören, ezilen insanlar, toplumların dejenereleşmesi, yanı başındaki bir insanı üzmek/kırmak hiç mi hiç ilgilendirmiyor onu. Yeter ki bu olan bitenler kendi kapısının önünde olmasın, biri onu koltuğundan kaldırmasın, rahatı kaçmasın, onu üzmesinler yeter.

“Bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın”…

Dikkat edin böyle kişilerden iltifat bir tarafa güzel, olumlu, haklının, mazlumun hakkını savunan herhangi bir söz işitmek adeta imkansızdır. Varsa yoksa hakaret, kin, nefret dökülür ağızlarından…

Hayattaki tek amaçları kendilerini iyi etmek. Daha iyi para kazansın ve rahat hayat yaşasın o kadar. Sevmek, sevilmek de umurlarında olmaz. Başkalarının rahatı, neşesi, huzuru zaten ne alaka onlara göre… Yani Mehdiyet ruhunu yaşamaz, kendinden başkasını düşünmez, gerekirse görmemek için yumar gözlerini.

Sevgisizliğin, acımasızlığın dünyayı nasıl kasıp kavurduğuna herkes şahit. Herkesin canı yanıyor bu durumdan. Sevgisiz olmak, sevmeyi bilememek ve dolayısıyla sevilememek büyük acı, büyük kayıp. Özetle, bu anlattığım garip dil, vicdan sahiplerinin anlam veremediği bu nefret politikası tüm dünyayı kaplamış durumda.

Ancak burada bana göre daha da ilginç olan;

İnsanlık tarihi ayrımcılığın, ben merkezciliğin yol açtığı büyük felaketlerle dolu olmasına, yalnızca geride bıraktığımız yüzyılda bile, “biz” ve “ötekiler” arasında yapılan ayrım, çoğu kez başka hiçbir neden olmaksızın, milyonlarca insanın acı çekmesine yol açmış olmasına rağmen, kimse bize ne oluyor, nedir bu başımızdaki bela demiyor.

Ayrımcılık, ötekileştirmek uluslararası toplumun artan duyarlılığına ve 21. yüzyılda ulaşılan muazzam bilgi birikimine rağmen artarak devam ediyorsa, bunun kültürlü olmakla, okuyup doçent, profesör olmakla bir alakası olmadığına kani olunması lazım.

Etnik köken, din, dil, dünya görüşü ya da cinsiyet temelinde yapılan ayrımcılıkların acı sonuçları, tarihe utanç sayfaları olarak eklenirken, bu durumun değişmesi için bir çıkış yolu aranmaması, durumun kabullenilmesi hayret verici ve aynı zamanda ürkütücü.

Kişinin kendisine müstakil bir benlik vermesi, hem kendi varlığını hem etrafındakilerin varlığını Allah’tan bağımsız görmesi, tavır ve davranışlarını, bakış açısını bu zihniyete göre düzenlemesi, demokratik tartışma kültürünün eksik olması, tüm bunlara; olgun olmaması, sevgisizlik, anlayışsızlık, şefkatsizlik, merhametsizlik, vicdansızlık eklenince bu yaşananlar kaçınılmaz oluyor.

Bakıyoruz sanatçılar bir araya gelmiş nefreti körüklüyor. Bakıyoruz medyaya, adeta nefret söyleminin menzilini genişletmek için kullanılıyor. Politikacılar öyle… Bakıyoruz sosyal medyaya, konuşma, ifade özgürlüğü diyerek nefret yayma eylemleri…

İnsanlık onuru ve yararını gözeten bir ifade tarzını benimsemek, güzellikler sunmak yerine kargaşayı, yakıp yıkmayı, savaşları, idamları savunmayı, sevgisizliği ve nefreti körüklemeyi, şeytana yani deccaliyete kendini teslim etmişlikten başka ne ile açıklayabilirsiniz?

Sevgiyi, şefkati, merhameti, kim ne düşüncede, ne inançta olursa olsun veya inançsız olsun koruyup kollamayı savunan, yoksullara, ihtiyaç içinde olan herkese yardım eli uzatan Mehdiyet ruhuna karşı bir tutum içinde olunmasını ne ile açıklayabilirsiniz?

Onlarca denemeye rağmen, siyasi taktiklere rağmen dünyanın düzelmediğini ve düzelemeyeceğini tarih bize defalarca göstermedi mi, hali hazırda göstermiyor mu?

Mehdiyet ruhu her tarafı sarmadan, Hz. İsa Mesih (a.s)’ın güzel ahlakı, güzel varlığı yeryüzünde hissedilmeden, Mehdiyet’le birlikte mücadelesi görülmeden huzur diye bir şey olmaz, olmayacaktır. Dünya ancak ve ancak, imanla, Allah’ın zikriyle, Mehdiyet’in ruhuyla, bir sevgi öğretmeni olan Hz. Mehdi’nin iradesi ile, sevgiyle, aşkla, tutkuyla, dostlukla, kardeşlikle, muhabbetle, affedicilikle, güzel zanla, şüphecilikten kurtuluşla, güvenin gelmesiyle düzelebilir.

Share
#

SENDE YORUM YAZ

İLGİNİZİ ÇEKEBİLECEK DİĞER KÖŞE YAZILARI

  • ALİ AMERİKADA MASTIR KI YAPACAK?

    25 Ekim 2014 Köşe Yazarları

    Ali ata nasıl bakar? Bu konuda mastır mı yapacağım? Hayal gücümü geliştirmek, farklı çözümler, sorulara farklı cevaplar bulmak istiyorum. Düşünmek, üretmek istiyorum. Öğretmenim resmimi çok beğendi. Kabiliyetim varmış. 'Resim kurslarına katıl, geliştirirsin' dedi. Ve bununla birlikte senin yeteneğine uygun müzik, resim, dans, bale, çeşitli el sanatları kursları olduğunu; bunlar üzerinde çok başarılı olacağımı söyledi. Öğretmenin rüyası mı söyledikleri? Duyduklarım gerçek mi? Hayalimdeki yerleri, güzellikleri, resimlerle canlandırmak müthiş k...
  • GELGİTLERİMM

    21 Ekim 2014 Köşe Yazarları

    Ne olacak bu gelgitlerim… Ooof tam bugün çok iyiyim bol bol şükür ettim. Tüm güzellikler benim diyorsun. Sanırım kibirliğe giriyoruz. Hooop. Moraller sıfır. Karadeniz'de gemiler batmış. Hiç güneş doğmayacak gibi…. Ne kitaplar bitirdim. Psikolojik. Neymiş efendim. Kendi kendine mutlu olmanın şartları. Neymiş efendim üzüntüyü bırak yaşamaya bak… Okumak belki 2 gün zorla ondan sonra hepsi silinmiş. Yine ben, yine ben. "Demek ki yedisinde neysen yetmişinde o insan" atasözü gerçek. Ne olacak bu gelgitlerim… Ooof tam bugün çok çok iyiyim. Küt başl...
  • ETİKET

    19 Ekim 2014 Köşe Yazarları

    Aslında bazı insanlar çevresindeki üzmemek, yaşadığı karmaşık duygularla yıkılmış ruhunu belli etmemek, yüreği yanmış acısını güçlü gözükmek, öfkesini kinni azaltmak, yaşadığı olayları hiç yaşanmamış olarak kabul ederek kendine ait maske bulamadıkları zaman, iç dünyalarının kapılarını bir daha açılmamak üzere kapatıp, sosyal hayatın içine dalarlar hem de öyle bir dalar ki sosyal hayatın ortasında değil en başında yönetici durumdadırlar. Etiket sahibi olmuş, sosyal hayat onsuz bir adım bile atamaz olur.Bu onun gururu, kapılarını kapattığı iç dün...
  • KADIN GİBİ ADIN OLMAK

    17 Ekim 2014 Köşe Yazarları

    Benim zamanımda;  ortaokulda yabancı dil için kura çekilirdi. Kurada ne çıkarsa o dili öğrenirdik. Bana da kurada Fransızca dili çıkmış idi. Bu dil gerçekten çok hoş ve güzel bir dil. Fransızcayı öğrenmeye başlayınca çok şaşırmıştım. Fransızcada bütün canlı cansız varlıkları erkek ve dişi olarak ayırmışlar. Merak ettim. Soru işaretleri hiç bitmedi. Birbirini çok seven iki insan ayrılmaya karar verip de mi,  her şeyi  bu benim ve dişi, bu benim ve erkek diye aralarında paylaşmışlar. Neye dayanarak  ayırmışlar. “Le livre” kitap demek. Erkek başı...